„To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu.”

Każdy z nas w głowie, ma różne schematy, różne reguły i recepty na życie. Każdy z nas spostrzega świat inaczej. Odbiera problemy, trudności inaczej. Jeden wpada w panikę, w strach, drugi próbuje uciec od problemów, trzeci walczy z nimi mężnie i do końca.

Każdy jest inny. I to prawda. Ale często, nawet nie zdając sobie sprawy, zaczynamy spostrzegać innych nie według tego kim oni są na prawdę, ale według naszych schematów życiowych, według naszych reguł. Zaczynamy osądzać, krytykować, dzielić na kategorie.

Musimy nauczyć się wychodzić poza nasze schematy myślenia i starać się przyjąć innego, takim jakim on jest. Nie chcieć od razu nawracać kogoś, na swój sposób myślenia i bycia. Nie dzielmy innych na kategorie, według naszego nastawienia na życie. Pamiętaj! To jak spostrzegasz innego, nie jest jeszcze pewne, że on takim jest. Człowiek jest niezbadany. Próbuj najpierw poznać. A później oceniać.