Historia

Zgromadzenie Synów Najświętszej Maryi Niepokalanej jest jednym z wielu instytutów zakonnych, wzbudzonych przez Ducha Świętego dla dobra Kościoła, które po ogłoszeniu 8 grudnia 1854 roku dogmatu o Niepokalanym Poczęciu, wzięło od Niepokalanej swą nazwę.

Swoje powstanie, Zgromadzenie zawdzięcza ks. Józefowi Frassinettiemu, który 16 listopada 1861 roku założył przy parafii Św. Sabiny w Genui Pobożną Unię Synów Najświętszej Maryi Niepokalanej. Jej członkowie, aczkolwiek żyjąc w świecie, posiadali specjalną regułę życia chrześcijańskiego. Jesienią 1865 roku Frassinetti wystosował apel do członków Unii, aby otworzyć dom życia wspólnego, w którym będzie można prowadzić życie w świętej miłości i większej doskonałości.

Na to wezwanie odpowiedzieli trzej młodzieńcy, którzy 14 stycznia 1866 roku, w druga niedzielę po Objawieniu Pańskim, po pielgrzymce do Sanktuarium „La Madonnetta”, rozpoczęli życie wspólne na plebani przy kościele Św. Sabiny. 30 stycznia tego roku zgłosił się pierwszy alumn „Pobożnego Domu dla przygotowania ubogich młodzieńców do stanu duchownego”. Po nim zgłosiło się wielu innych.

Po śmierci o. Józefa Frassinettiego, 2 stycznia 1868 roku, kierownictwo domu objął o. Antoni Piccardo. Tymczasem Pobożna Unia rozszerzała swoją działalność apostolską, otwierając nowe kolegia.

Decydujący zwrot w historii Pobożnej Unii nastąpił w 1902 roku, kiedy to kardynał Respighi, wikariusz papieża Leona XIII, wezwał o. Piccardo, polecając mu otworzyć w Rzymie Instytut Kościelny dla duchownych studiujących na Uniwersytetach papieskich.

Oficjalna inauguracja tego Instytutu nastąpiła 11 grudnia 1902 roku. W tym samym budynku, przy Via del Mascherone 55, znalazło swoją siedzibę Zgromadzenie Synów Najświętszej Maryi Niepokalanej Diecezji Rzymskiej, erygowane dekretem kardynał Respighi 8 grudnia 1903 roku.

Papież Pius X, 21 maja 1904 roku uznał Zgromadzenie za Instytut na prawie papieskim, którego celem jest troska o formację kleryków i młodych księży oraz wychowanie i kształcenie młodzieży.

Ziarno rzucone przez proboszcza Św. Sabiny zaowocowało stokrotnie i jako dzieło Boże, krok po kroku podąża swoją drogą, prowadząc działalność apostolską: powołaniową i młodzieżową. Zgromadzenie jest obecne we Włoszech, w Chile, w Argentynie, na Filipinach, w Meksyku i w Polsce, dając świadectwo wiary i miłości, zgodnie ze swoim celem i pod opieką Maryi Niepokalanej, Matki i Nauczycielki życia.